یک بهمنی اصیل

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

وقتی دلم می گیره چند قطره اشک می تونه درمان خوبی واسش باشه و معمولاً بعدش حال بهتری دارم . 

وقتی دلم می گیره ، حتی یه نگاه محبت آمیز می تونه بغض تو گلو فشردمو باز کنه . 

تحریک پذیر می شم و موضوعاتی که شاید بارها به طور معمول از کنارشون می گذشتم 

می تونن احساساتمو تحریک کنن و شروع یه یادآوری باشن . 

یادآوری چیزهایی که بابتش دلم گرفته ... 

حالا می فهمم که چرا می گن آدما هر قدر بزرگتر می شن ، مشکلاتشونم باهاشون بزرگتر و سختر می شه .... 

انتظارات و توقعات بیشتر می شه و تو باید پاسخگو تمامی اونها باشی .... 

نوشته شده در پنج‌شنبه 27 خرداد‌ماه سال 1389ساعت 10:29 ب.ظ توسط پسر ایران زمین نگاه (2)|



LinkDump


Archives


Links


Others


ساخت کد صوتی آنلاین